Wojny Bolesława Chrobrego - chronologia

Bolesław Chrobry wojownikiem był wielkim, to też poniżej przedstawiam krótką chronologię wojen, bitew i traktatów pokojowych jakie miały miejsce za życia Bolesława:

- 1002: Bolesław Chrobry zajmuje Milsko, Miśnię i Łużyce;

- 1003: Bolesław zajmuje Czechy;

- 1004-1005: toczy się pierwsza wojna z cesarzem Henrykiem II;

- 1005: pod Poznaniem podpisany zostaje traktat pokojowy;

- 1007-1013: toczy się druga wojna z cesarzem Henrykiem II;

- 1013: podpisany zostaje traktat pokojowy w Merseburgu;

- 1015-1018: Bolesław toczy trzecią wojnę z cesarzem Henrykiem II;

- 1017: trwa obrona Niemczy;

- 1018: Bolesław Chrobry rozpoczyna wyprawę na Ruś Kijowską podczas której odzyskuje Grody Czerwieńskie;

- 1025: Bolesław Chrobry zostaje koronowany na Króla Polski;

Szczerbiec - miecz koronacyjny królów polskich i jego legenda

Szkice miecza wykonane około 1764 r.

Szczerbiec jest mieczem koronacyjnym królów polskich, który został wykonany w pierwszej połowie XIII wieku. Miecz został użyty po raz pierwszy w 1320 roku kiedy koronowany na króla był Władysław Łokietek. 

Legenda mówi jednak całkowicie coś innego. Według niej miecz, którego właścicielem był Bolesław Chrobry, miał zostać "wyszczerbiony" na Złotej Bramie w Kijowie w 1018 roku podczas wyprawy wojennej skierowanej przeciwko Jarosławowi Mądremu. Od tego momentu każdy nowo koronowany władca Polski używał do tego celu Szczerbca. Ta wspaniała historia jest oczywiście - mówiąc w cudzysłowu - zmyślona, ponieważ jak już wcześniej wspomniałem miecz został wykuty najprawdopodobniej z początkiem XIII wieku, więc nie było fizycznej możliwości aby Bolesław Chrobry mógł być jego posiadaczem. Kolejnym faktem, który kładzie mocny cień na wiarygodności całej historii jest czas powstania Złotej Bramy w Kijowie. Bramę wybudował Jarosław Mądry wiele lat po wyprawie Bolesława Chrobrego.

Mieszko II Lambert - syn Bolesława Chrobrego

Mieszko II urodził się w 990 roku. Zmarł 10 lub 11 maja 1034 roku. Mieszko był synem Bolesława Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy. 

Mieszko II Lambert

Miał starszego przyrodniego brata Bezpryma oraz młodszego rodzonego Ottona, a jego synem był Kazimierz I Odnowiciel. W 1025 roku został koronowany na króla Polski. Mieszko II otrzymał staranne wykształcenie, znał między innymi łacinę i grekę. Od samego początku Bolesław Chrobry pokładał w nim nadzieję na swojego następcę, dlatego od samej młodości sprawował funkcje dyplomatyczne i dowódcze. W 1013 roku poślubił Rychezę, która była krewną króla niemieckiego Henryka II, a także siostrzenicą cesarza niemieckiego Ottona III, co pozwoliło polskiej dynastii nawiązać do tradycji karolińskiej, lecz wbrew nadziejom nie umocniło zawartego wówczas pokoju między Henrykiem i Chrobrym. Po zakończeniu w 1018 kolejnej wojny, Mieszko II Lambert zabiegał o dobre stosunki z Henrykiem szczodrze obdarowując ulubione przez niego kościoły, a na Wawelu wzniósł świątynie dedykowane świętym czczonym w rodzinie swojej żony.

 

Włócznia św. Maurycego

W roku tysięcznym, przybywszy do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie cesarz Otton III na widok potęgi księcia Bolesława zakrzyknął „Na koronę mego cesarstwa! 

Włócznia św. Maurycego

To, co widzę, większe jest niż wieść głosiła! Następnie zdjął z głowy diadem i włożył go na głowę Bolesława. A „za chorągiew tryumfalną dał mu w darze gwóźdź z krzyża Pańskiego wraz z włócznią świętego Maurycego” - napisał Anonim zwany Gallem. Diadem nie zachował się do dnia dzisiejszego, natomiast kopia włóczni świętego Maurycego po dziś dzień spoczywa na Wawelu. Włócznie były oznaką władzy tak w Rzymie, jak i w germańskich monarchiach. W historii chrześcijańskiej Europy było kilka włóczni. Najstarszą z nich, należącą do legionisty rzymskiego Longinusa, przebito ciało Jezusa. Ta niepowtarzalna relikwia znajdowała się najpierw w rękach cesarzy bizantyjskich. Po wielu perypetiach jej grot złożony został w Paryżu, w zbudowanej specjalnie dla niej kaplicy - relikwiarzu Saint Chapelle. Drzewiec pozostawał aż do XV w. w murach konstantynopolitańskiej Hagia Sophia. Kiedy stolica Bizancjum upadła, sułtan podarował je papieżowi Innocentemu VIII, który złożył dar w watykańskim skarbcu.

 

Wyprawa Kijowska Bolesława Chrobrego 1018 roku

Stosunki z Rusią Kijowską były przyjazne jeszcze za czasów księcia Włodzimierza I Wielkiego, który w 989 roku zdecydował się przyjąć chrzest w obrządku wschodnim z Bizancjum. W 1013 r. 

Zaślubiny Świętopełka - obraz Jana Matejki

Bolesław wydał za jego syna Świętopełka jedną ze swoich córek (nie znamy jej imienia). Po śmierci Włodzimierza w 1015 r. jego synowie, Świętopełk i Jarosław zwany Mądrym, rozpoczęli bratobójczą wojnę o władzę. Do decydującej bitwy doszło pod Lubeczem nad Dnieprem. Zięć Bolesława tę bitwę przegrał i musiał szukać schronienia w Polsce. W ręce Jarosława wpadła jednak żona Świętopełka. Chrobry zaangażowany w konflikt na zachodzie szukał rozwiązania dyplomatycznego.

Zaczął się starać o rękę Peredysławy, córki Włodzimierza. Mariaż ten miał być gwarancją nowego pokoju. Jego konkury zostały jednak odrzucone. Być może Bolesław poczuł się urażony formą odmowy, lecz dopiero po zawarciu pokoju z Niemcami w Budziszynie ruszył na wschód.

Grody Czerwieńskie w X i XI wieku

Grody Czerwieńskie (Ziemia czerwieńska) – jest to powszechnie przyjęta w historiografii nazwa ziem stanowiących w X i XI wieku przedmiot rywalizacji polsko-ruskiej.

Najdawniejsza przynależność „grodów czerwieńskich” nie jest do końca ustalona. Nestor twierdził, że tereny nad Sanem i Wisłą w pierwszej połowie IX wieku zamieszkiwali Radymicze, po czym przemieścili się w rejon położony między Dnieprem, Desną a Sożem.

Mieszko I

Mieszko I urodził się przypuszczalnie ok. 935 roku choć dokładna data nie jest znana. Zmarł 25 maja 992 roku. Jego ojcem był Siemomysł, od którego ok. 960 roku przejął władzę nad gnieźnieńskim grodem wraz z zależnymi ziemiami, które rozciągały się od środkowej Sprewy po Narew i Górny Wieprz oraz nad Wschodnim Pomorzem.

Mieszko I