Kazimierz I Odnowiciel

Kazimierz żył w latach 1016 - 1058 i był synem Mieszka II oraz Rychezy. W wieku 10 lat został wysłany na naukę do szkoły klasztornej. Informacja ta pozwoliła na pojawienie się przypuszczeń, że Kazimierz został zakonnikiem. Uważa się, że po ucieczce Mieszka II z Polski, także Kazimierz opuścił jej granice. W 1034 roku umiera Mieszko II. Kazimierz będąc już osiemnastoletnim młodzieńcem przejął władzę po ojcu, niestety na krótko, gdyż w niedługim czasie został zmuszony do ponownego opuszczenia kraju. Wydarzenie to spowodowało, że monarchię polską ogarnął poważny kryzys (czyt. Śmierć Mieszka II Lamberta początkiem kryzysu pierwszej monarchii). Nie wiemy czym kierowały się osoby odpowiedzialne za wygnanie Kazimierza z kraju. Być może liczyły na to, że same staną na czele Królestwa Polskiego, lub przynajmniej zachowają dla siebie jego część. Przypuszczenia te mogą okazać się prawdziwe. Wystarczy, że popatrzymy na osobę byłego cześnika Mieszka II - Miecława, który wykorzystawszy zamieszanie jakie powstało w Polsce, stał się samozwańczym księciem Mazowsza.

Kazimierz I Odnowiciel - grafika Aleksandra Lessera

Mieszko II Lambert - syn Bolesława Chrobrego

Mieszko II urodził się w 990 roku. Zmarł 10 lub 11 maja 1034 roku. Mieszko był synem Bolesława Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy. 

Mieszko II Lambert

Miał starszego przyrodniego brata Bezpryma oraz młodszego rodzonego Ottona, a jego synem był Kazimierz I Odnowiciel. W 1025 roku został koronowany na króla Polski. Mieszko II otrzymał staranne wykształcenie, znał między innymi łacinę i grekę. Od samego początku Bolesław Chrobry pokładał w nim nadzieję na swojego następcę, dlatego od samej młodości sprawował funkcje dyplomatyczne i dowódcze. W 1013 roku poślubił Rychezę, która była krewną króla niemieckiego Henryka II, a także siostrzenicą cesarza niemieckiego Ottona III, co pozwoliło polskiej dynastii nawiązać do tradycji karolińskiej, lecz wbrew nadziejom nie umocniło zawartego wówczas pokoju między Henrykiem i Chrobrym. Po zakończeniu w 1018 kolejnej wojny, Mieszko II Lambert zabiegał o dobre stosunki z Henrykiem szczodrze obdarowując ulubione przez niego kościoły, a na Wawelu wzniósł świątynie dedykowane świętym czczonym w rodzinie swojej żony.